W historii Polski dwukrotnie zdarzyła się sytuacja kiedy kobietę koronowano na króla. Natomiast ich małżonkowie byli królami iure uxoris (z prawa żony), tzn., że ich władza wynikała z faktu bycia małżonkiem prawowitej władczyni. Faktycznie jednak to mężczyźni sprawowali realną władzę.

Polska jako jedno z pierwszych państw na świecie przyznała swoim obywatelkom pełnię praw wyborczych. Nasz kraj wyprzedził o wiele lat USA, Francję czy Wielką Brytanię.

Powstanie Wielkopolskie wybuchło w 1918 roku i zakończyło się sukcesem oraz przyłączeniem spornych terenów do Polski. Pozostałe powstania przeprowadzone przez Polaków w sensie militarnym zawsze kończyły się porażką.

Pierwsza wolna elekcja odbyła się w 1573 roku, na króla wybrano Henryka Walezego.

Westerplatte broniono przed przeważającymi siłami niemieckimi w dniach od 1 do 7 września 1939 roku.

W 1940 roku na terenie Generalnego Gubernatorstwa SS dokonało masowych mordów na polskiej ludności cywilnej zginęło wówczas ponad 6500 ludzi.

Decyzję o rozstrzelaniu ponad 20 tysięcy obywateli polskich podjął Józef Stalin.

Do 1917 roku miano króla Polski było jednym z tytułów monarchów Rosji i nosił je też ostatni z carów tego kraju.

Austria nie uczestniczyła w II rozbiorze Polski w 1793 roku. Natomiast nazwa państwa Austro-Węgry pochodzi dopiero z roku 1867.

Bolesław Chrobry został koronowany na króla Polski w 1025 roku, Mieszko I był pierwszym władcą i założycielem Polski, nie był jednak nigdy koronowany, posiadał zatem tytuł książęcy. Siemomysł był ojcem Mieszka I natomiast Piast Kołodziej to legendarny założyciel pierwszej polskiej dynastii.